Soms valt er iets op zijn plek. Iets wat ineens zo logisch lijkt, maar wat daarvoor zo moeilijk was. Ik vind dat soort inzichten heerlijk. Ze geven me kracht en ze zorgen ervoor dat ik geniet van het leven. Het leven dat me verrast en me dingen leert. Op mijn verjaardag afgelopen week had ik zo’n moment.

Ik keek naar een TED talk van Adam Grant over ‘Original Thinkers‘ die creatief zijn, op een andere manier naar de wereld kijken en kansen zien waar ze niet lijken te zijn. Original thinkers stellen vaak uit en denken daardoor na over problemen en kansen. Maar boven alles durven ze fouten te maken. En ze maken liever een fout dan het helemaal niet te proberen. En ja, ze zijn net zo bang om fouten te maken en te falen als ieder ander. Alleen zijn ze nog banger om het helemaal niet te proberen.

Adam Grant TED Talk 2016 (HD): The surprising habits of original thinkers:

Youtube

Ik ben zo iemand. Ik luister naar Adam en alles wat hij zegt, herken ik mezelf in. Alles voelt zo. Ik kijk op een andere manier naar de wereld. Ik zie kansen en hoe eng ik het ook vind, het niet proberen of niet doen is erger dan falen.

Maar dat was niet altijd zo. 15-20 jaar geleden was ik bezig me aan te passen op mijn werk. Me te conformeren en daar hard op te presenteren. Daar succesvol in te zijn. Alleen was dat niet wie ik echt was en waar ik echt gelukkig van werd. De afgelopen 6 jaar heb ik mezelf de kans en de ruimte gegeven om mijn creatieve kant naar boven te laten komen. En daar heb ik mezelf heel erg goed in leren kennen en ik geniet ervan. Ik ben ondernemer geworden, ik maak mijn eigen keuzes en ik ben creatief. En ik heb ook geleerd waar ik minder goed in ben. Ik heb mijn grenzen gezien en tegelijk verlegd.
In de twee bedrijven die ik nu heb opgezet, Fresh Bridge en SportVibes Digital, komen al mijn passies samen: vernieuwing, verandering, mensen en sport. En mijn kern qua kansen pakken en creativiteit kan ik hier volledig in kwijt met het beste team dat er is.

Tegelijkertijd heb ik het laatste anderhalf jaar alles op zijn kop zien staan. Mijn relatie liep op de klippen, er kwam een nieuw iemand in mijn leven, een hele grote klant schreef opeens een pitch uit die we verloren en ik startte in deze rollercoaster ook een nieuw bedrijf op: SportVibes Digital. Het afgelopen jaar is zo zwaar geweest; qua relaties, de onduidelijke zorgregeling voor mijn fantastische zoon, een plek waar ik ging wonen en Fresh Bridge op de rit houden. Deze periode was zo heftig dat ik een poosje een fundament miste. Gelukkig is dat nu weer wat rustiger. Het enige wat ik meenam was een zeurend gevoel in mijn buik. Een zeurend gevoel dat vooral opkwam bij kwetsbaarheden op lichte conflicten die ik in mijn hoofd (en buik) zo kon uitvergroten dat het me verlamde.

Dat verlammende gevoel heb ik heel lang niet gevoeld. Het is een gevoel van ‘geen controle’ en zonder controle word ik gek. Het maakt me ineffectief. Het zorgt ervoor dat ik niet creatief ben, dat ik alleen nog maar denk in risico’s, in beperkingen en het geeft me het gevoel dat ik overal bovenop moet zitten. Dit is niet oké en het maakt me niet altijd een leuker mens.

Ik vroeg me af waar dit gevoel vandaan kwam. Was ik overspannen aan het worden? Was ik te moe? Kon ik het gewoon niet meer? Werd alles me teveel? (wat niet onlogisch zou zijn)

En dinsdag ‘klikte’ het toen ik de TED Talk “The Surprising Habits of Original Thinkers” van Adam Grant aan het luisteren was. Ik kon geen fouten meer maken zonder dat ik het idee had dat ik faalde als persoon. Ik betrok alle fouten en problemen op mezelf en zag alles alsof het een fout van mezelf was. En dat heb ik nooit gedaan. Ik maak fouten en daar leer ik van, maar het tastte mijn zelfvertrouwen nooit echt tot in de kern aan. En dat gebeurde nu wel. Het idee van fouten maken, verlamde me omdat ik het idee had dat elke fout een persoonlijk falen was en dat ik minder waard was. En dat is niet zo. Het is zo belangrijk om fouten los te koppelen van wie je bent als mens en dat kon ik niet meer.

Alles viel op zijn plek. Ik wist het ineens… Ik heb het afgelopen jaar zoveel mee gemaakt dat ik ergens gedurende dat proces mezelf ben kwijt geraakt en in de kern ben gaan twijfelen aan mezelf. Dat ik niet meer goed ben, dat ik faal als mens. En ik kan heel veel oorzaken aanwijzen. Dat maakt alleen niet uit. De oorzaak ligt in de kern bij mezelf omdat ik dit laat gebeuren. Maar gelukkig ligt de oplossing dus ook bij mij.

Header-soms-valt-er-iets-op-zijn-plek-energy

Ik werd zo blij toen ik me dit realiseerde. De fouten die ik maak, zijn geen reflectie van wie ik in de kern ben. Het zijn momenten om van te leren. Want in de kern blijf ik dezelfde enthousiaste, blije persoon die ik altijd al was. Ik kon de fouten die me verlamde loskoppelen en loslaten. Ik kon ze in perspectief zien en relativeren. Ik kon kansen zien om fouten op te lossen en ik had de rust en het vertrouwen om dit ook te realiseren.

Wat had ik een energie die avond en die energie is niet meer weggegaan!
Adam, bedankt voor het cadeau op mijn 39ste verjaardag!

10 thoughts on “Soms valt er iets op zijn plek!

  1. Daan zegt:

    Wow! Knap hoor; als je dit meemaakt, je kwetsbaarheid onderkent én toont en er dan met zoveel energie en zelfinzicht uitkomt. Wijzer en rijker!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

LinkedIn Auto Publish Powered By : XYZScripts.com